Michigan Üniversitesi öncülüğündeki ekip, Michigan Havzası’ndaki Antrim Shale adlı kaya oluşumunda bulunan altı gaz kuyusundan su örnekleri topladı. İncelenen kayaçların oluşumu yaklaşık 359 ila 383 milyon yıl öncesine, Geç Devoniyen dönemine kadar uzanıyor.

556 METRE DERİNLİĞE KADAR İNDİLER

Araştırmacılar, her kuyudan yaklaşık 80 litre su alarak mikroskobik yaşamı incelemeye başladı. Analizlerde bir mililitre suda toplam 41 bin ila 69 bin mikrobiyal hücre bulundu. Bunların 4 bin 200 ila 6 bin 800’ünün mantar hücresi olduğu belirlendi.

Sonuçların dikkat çeken yönlerinden biri, mantarların yeraltındaki toplam mikrobiyal yaşam içinde küçümsenmeyecek bir paya sahip olması oldu. Araştırmacıların hesaplamasına göre mantarlar, incelenen ortamda mikrobiyal biyokütlenin yaklaşık beşte birini oluşturuyor. Tespit edilen mantar biyokütlesinin yüzde 99’dan fazlasının ise alışılmış uzun mantar lifleri yerine tek hücreli yapılardan meydana geldiği görüldü.

Ekip laboratuvar ortamında 205 mantar izolatı yetiştirmeyi de başardı. Genetik incelemeler sonucunda bunlar 67 ayrı grupta toplandı. Daha geniş DNA analizlerinde ise altı farklı mantar şubesine ait 689 operasyonel taksonomik birim tespit edildi.

13’Ü BİLİM İÇİN YENİ OLABİLİR

İncelenen örneklerin bir bölümü bilinen mantarlarla tam olarak eşleştirilemedi. Laboratuvarda yetiştirilen gruplardan 13’ünün bilim için daha önce tanımlanmamış mantar taksonları olabileceği değerlendiriliyor. Ancak bunların yeni tür olduğunun kesinleşmesi için ayrıntılı taksonomik çalışmalar yapılması gerekiyor.

Araştırmacılar ayrıca yüzeyde dayanıklı organik maddeleri parçalayabildiği bilinen mantar gruplarının yeraltında da bulunduğunu belirledi. Bu durum, mantarların milyonlarca yıllık kayaçlarda depolanan organik karbonun dönüşümünde rol oynayabileceği ihtimalini gündeme getirdi. Antrim Shale aynı zamanda mikrobiyal süreçlerle oluşan metan açısından önemli bir jeolojik bölge olarak biliniyor.

Ancak bilim insanları mantarların yeraltındaki görevlerinin henüz kesin olarak ortaya konulmadığını vurguluyor. Bulgular, bu canlıların karbon döngüsüne katkıda bulunabileceğini gösterse de hangi türlerin aktif olduğu ve karbonu tam olarak nasıl dönüştürdüğü konusunda yeni araştırmalara ihtiyaç var.