Gökbilimciler, tarihte bir ilk olduğunu düşündükleri sıra dışı bir keşfe imza attı. Uzun süredir gözlem altında tutulan uzak bir ötegezegen, ani bir şekilde ortadan kayboldu. Ancak araştırmacılar, bu durumun gezegenin yok olduğu anlamına gelmediğini, arkasında çok daha büyüleyici bir kütleçekim mekanizması barındırdığını belirtiyor.

8,25 GÜNDE TAMAMLANAN BİR YÖRÜNGE

Independent Türkçe’nin aktardığına göre: Yıldızının etrafındaki bir turunu yalnızca 8,25 günde tamamlayan ve “sıcak Jüpiter” olarak sınıflandırılan TOI-2535 b adlı uzak gezegen, gökbilimciler tarafından yıllardır takip ediliyordu. 2019 yılında keşfedilmesinden bu yana NASA’nın Geçiş Halindeki Ötegezegen Araştırma Uydusu (TESS) gibi güçlü teleskoplarla izlenen gökcismi, bilim dünyasının en istikrarlı çalışma alanlarından biriydi.

DÜZENSİZ GEÇİŞLER VE ANİ SESSİZLİK

Araştırmacılar, keşiften sonraki 7 yıl boyunca gezegeni incelediklerinde şaşırtıcı bir detay fark ettiler. Gezegen, yıldızının önünden düzenli bir zamanlamayla geçmiyor; bazen 6 saat erken ya da geç kalıyordu. Zaman içinde bu geçişler giderek daha kısa ve sığ bir hâle geldi ve geçtiğimiz aylarda tamamen durdu.

GİZLİ KOMŞUNUN KÜTLEÇEKİM OYUNU

Bilim insanları bu gizemli kayboluşun arkasında, sistemde yer alan ancak henüz doğrudan gözlemlenmemiş ikinci bir gezegenin olduğunu düşünüyor. Bu gizli komşu gezegenin kütleçekim etkisi, sıcak Jüpiter’in yörüngesini Dünya’dan bakıldığında görünmeyecek kadar eğdi. İki gökcisminin birbirlerinin yörüngesini etkileyerek bir topaç gibi yalpalaması, TOI-2535 b’nin görüş alanımızdan çıkmasına yol açtı.

Yeni makalenin yazarlarından Samuel Yee, evrenin saat mekanizması gibi kusursuz işlemediğini vurgulayarak bu durumun şimdiye kadar gördükleri en uç örneklerden biri olduğunu ifade etti.

ONLARCA YIL SONRA YENİDEN GÖRÜNECEK

Gözlem alanımızdan çıkan TOI-2535 b’nin, 30 ila 50 yıl içinde yeniden görünür hale gelmesi bekleniyor. Bununla birlikte, gezegenin yörüngesini eğen gizli komşunun çok daha erken bir zamanda keşfedilebileceği tahmin ediliyor.

Gezegenin ortadan kaybolmasına neden olan bu yörünge eğilmesi süreci, aslında Dünya’daki tutulmaların neden bu kadar nadir yaşandığının da bir özeti niteliğinde. Ay’ın yörüngesi mükemmel bir hizaya sahip olsaydı her ay bir tutulma gerçekleşirdi; ancak Ay’ın geçmişindeki şiddetli oluşum süreci yörüngesini eğik hale getirdiği için tutulmalar çok daha seyrek yaşanıyor.